Persian based weblog dedicated to literature and cultural interests author prefers to be called as Ali Chelcheleh if you are not inranian try my ENGLISH SITE 

 
  صدای بال چلچله ها ابرا رو برونه یه روزی
 

 
 
 
عشاق دریا قایق ندارند
عشاق دریا
 صبر می‌کنند
آفتاب‌سوخته می‌شوند
زیرپوش بسیار زرد و لنگوته صورتی می‌پوشند
رژیم سخت می‌گیرند
و غروب گرم
که باد و دمپایی ودریا
و دختران بینی‌جواهردارنده 
به ساحل رفتند
روی صخره‌ی بلند می روند
و جان و زیرپوش‌شان را در باد
بادبان می‌سازند


 

بیرون اینکه بنزین گران شد
بیرون اینکه پول ندارم
قبل اینکه خوش‌تیپ‌های مهمانی 
اتفاقن مقصدشان با شما یکی باشد
به عنوان فکر روشن جمع
سئوال‌های بدیهی و ساده دارم
سئوال‌های ماورایی‌هایی
سئوال‌های بیرون دنیایی
سئوال‌های ساده درباره‌ی پای‌ت 
بالاخص انگشت کوچک‌ت
 هنوز 
مثل همیشه شور و سرد است؟
هنوز جوراب پشمی داری؟
وقتی زمستان بیرون می‌آیی؟

 
Covid

دریا
 سیاه شد
سرمه کشید
و نیمی از آدم کشتی
از سرخی موج‌ها مردند
 حشرات بزرگ
سوی ساحل پریدند
گندمی نماند
مستقبلین
 مغروقین گشتند
ماه ایستاده بود
ماه بی‌دلیل روی پاش ایستاده بود
شب سرد بود
برف می‌آمد
آتش روشن کردیم
گرگ‌ها و پروانه‌های مالوف
دور آتش می‌گشتند
هر گرگی پیچیده بر پروانه‌ای
هر پروانه
عاشق هر گرگ
کشتی کنار ساحل ایستاد
کشتی به ساحل نگاه کرد
کشتی
آسمان را لعنت کرد


 
مرح

ترانه‌های بلبل
خش‌دار و زخم‌دیده‌ و نابینا ست
شب
بدون تا
به صورت وسواسی
نه تا حد خاصی
گسترده گردیده
قورباغه بی‌دلیل
نق قاره می‌زند
ساس
 ابلیس خونین رختخواب‌هاس
سوسمار پلک می‌زند
پشه می‌پرد
سوسمار پلک می‌زند
 
دلتای کوچکی
با مزارع زرد
که کوهی از کلمات خاک‌آلود
بر شانه دارد
پرنده
به دانه‌های گندم تنبل
خیره گردیده 

جنده‌ای 
که معنی ریش ناتراشیده می‌داند
دست نشسته می‌داند
و توی کتابخانه‌اش
انبان دکتر فلان‌ها
و نحوه‌های به گا رفتن
و بیماری مقاربتی است
به ران‌های لاغرش نگاه می‌کند

شاعر
هنوز کودکی نابینا ست
می‌داند که خستیده
نمی‌داند اما
تا کجاها دویده است

 
دور چشم‌های بنفش مجنتا
دیو داغی از نخ
مثل جنگلی از سرو
قد بلند و پاورچین
سوی سرزمین برهنه‌ام آمد
گریه‌دار باش نیزه‌دارهاش
سوارهاش

دور دست‌های نازک‌ش 
دستبند نازک چرمی
و صورتین سفید
بسته با قزن
روی اشاره‌اش / ناخن
دیو سوی دیواره می‌آمد

-آهوان‌ او اکنون
از تمام پرچین پریده
شیرها را 
از گلو گرفته 
بر اجاق کباب کرده اند

دست‌های من کاری نکردند
زبان من
میان تار بیماری از کلمات پیچیده
معطل و مغلق بود
پای من؟
"نذر ابلفضل ه
قند و چایی می‌خوام"

رشید 
رسیده به آرزوی‌ش باز
من باز هم 
عرفات خودم را
با چار تا پرستوی الکن
فتح کرده ام
مشعل بیاورید
اسب بیاورید
جنگ
مثل همیشه مغلوبه گردیده






 

من با خودم 
به جزیره‌ای کوچک خواهم رفت
به جایی که‌ آسمان و خورشید نداشته باشد
و تمام شیاطین
شنا کنان پی من می‌آیند
تو هم احتمالن می‌آیی
با بالهای سرخ‌ت 
با تیغ‌های تیز استخوانی
 روی لولاهاش
تو می‌آیی 
کرونا می‌آید
تنهایی می‌آید
مرگ هم با تیغ مربوطه
برگمان را رها می‌کند 
و دوان
 به جزیره
 می‌آید
تمام چیزهای دردناک جهان
با غصه 
من را
به دریاها
تشییع خواهند کرد
و در اول صف
تو با چشم‌های زیبای نمناک
و بال‌های گسترده‌ی صورتی رنگ‌ت
برای حاضرین درباره‌ی من می‌گویی
و منتقدهای شیطان فردا
زارپ 
حرف‌های تو را
توی روزنامه چاپ خواهند کرد
"وزن دنیا" کلفت‌تر خواهد شد
و مردهای غصه‌دار دنیا
قهوه بیشتر می‌نوشند
قهوه بیشتر می‌نوشند
و کودکی
که مادرش بعدها
برای تفریح و عبرت
به تور جزیره برده
به دیوار چاه می‌بیند
"هیچکس او را نفهمیده
هیچ سطل تشنه‌ای
 از آب
چیزی نمی‌داند"

 
قاعده‌اش بزگ است
و سینه‌هایی کوچک دارد
لجوج و مهربان و اینها ست
اگر توی کوچه پیدای‌ش کردید 
با دستکش
بیاوریدش
و تمام کرونای وامانده‌ی شرش را
در من بچکانید
و تب خفیف‌ش را
به من بدهید
تا روی بالشت سردم بگذارم
 
گر چه روح‌م لطیف است
و دماغ بزرگ‌م
سبیل‌م
و دست‌های بنفش‌م
مثل دخترهای ترشیده ست
بابام قول داده تا برگردی
مرا به هیچ‌ دختری شوهر نخواهد داد
خیال‌ت راحت
برو و در غربت
با مردهای خنده‌دار سیاه چرده‌ات خوش باش
 
باران بیاید مگر
و دست عاشق را
بگیرد و با رفتن‌ش ببرد
امثال من و باران
جان مان را
به سادگی برای کمان رنگینی
یا برای دختر چاق سنگینی
دادیم
 
اگر با تو بخوابم
کورونا
که ویروس جدید سال ۱۹ نامی‌ست
یا یکی از عشاق طاق و جفت‌ت
مرا خواهد کشت
اگر با تو نخوابم 
حسرت...
ما شعرا همی‌طور ساده می‌میریم
به همین‌ سادگی
توی کافه‌ای
پشت میزی
در حال خواندن کتابی
یا کردن کسی

 
دریا
قبیله‌ای ست 
که قطب‌نما ندارد
مجلد اجلاد کوری
جهان سفید درمانده                                                                                                                                                                                                                        
دریا
پارک‌لاله‌ای بدون فواره است
بدون کلاغ‌هاش
بدون تابستان‌ش
و ماهی‌ها
کدام ماهی‌ها؟
کدام ماهی؟
دریا که ماهی ندارد
و ماهی‌ها
هر کدام ماهی قبیله‌ای ست


 
"زودتر از شما
زیباتر از شما
تنهاتر از شما
آنقدر دور
که هیچ‌کس مرا درنیافته باشد"

آفتاب آمد
و رنگین‌کمان
آهسته محو شد
انگار از تمام کوه‌ها رفته باشد

 

تا از کلمات
بدانی
بدون این‌که بدانی
تا رنگین‌کمان زیبایی
که میان
طا تا ووس است
و مردهای سبیل‌دار فاتحانه
عرق می‌خورند در آن را
نگاه کنی
به جهانی که نمی‌دانی
مثل قورباغه‌ای که از سفر
به برگ‌زار برگشته
بدون استفاده از کلمات
مثل آتش تر
مردها را به سوی نبودن در
خیابان انقلاب
تشجیع کنی
 
خودت را صدا می‌زنم 
کس کش
عزیزم
عالی جناب
امپراطور
مادرقحبه
خودت را همیشه آن‌طور که دوست داشته باشی
صدا می‌کنم
ولی
ساق پای‌ت را چه صدا کنم؟
رگهای مشوش بنفش را
و طره‌ی نفس‌ت بر گوشم را چه بگویم؟
انگشت بی استخوان نرم را
که آب نبات کوتاهی ست
وخنده‌ات را
ّکه دائم مصر
اتفاق نمی‌افتد
بدبختی دنیا را چه بگویم؟
که فاب نیامدن تو ست
فلو را چه‌کار کنم
که شبیه قهر تو
مضطرب و ناامید کننده نباشد
و اضطراب جهان را 
که زیبایی خشم تو را
منکسر کرده
نکند قبل از آنکه من تو را بکنم
مرده باشی

 

   
 
  Susan Meiselas / Magnum Photos 
 

USA. Tunbridge, Vermont. 1975, Carnival Strippers

 
 

  Goolabi , Roozmashgh(Peyman) , Deep-hole , Sepia , Forb. Apple , Vaghti Digar , Pejman , Ahood , Bahar , Banafshe , Halghaviz , Hezartou , Last Jesus , Ladan , Costs , Tireh , Goosbandane , Tabassom , Aroosak1382 ,   Shahrehichkas

 
        Zirshalvari
        Welbog 
 
       Bi Pelaki (Me & Shahram)
 

   SHAHRAM