Persian based weblog dedicated to literature and cultural interests author prefers to be called as Ali Chelcheleh if you are not inranian try my ENGLISH SITE 

 
  صدای بال چلچله ها ابرا رو برونه یه روزی
 

 
 
 
تهران ۱۳۹۷

ابر ابر
واران واران
Waze و
حیض و
تِر... آفیک
تهران ویرانه
توی آرزوهای کوچک‌ش
 غرق می شود
پرایدهاش
 در میان موج‌های آسفالت
گونه‌هاش
در میان یکسانی بوسه

شمشیرزنی نابینا
در نبرد چرخان با خود
پابرهنه بر سنگ
پابرهنه در سرما
 جنگاوری
که در میان نفس‌های مرطوب خویش
پیش پیش
غرق می‌شود

- این کوت اسبای سنگین مرده
حیوون مرده از تیفوس
این کوت مردا و
 نعلا و
زینا و
 مهمیزا
این کوت مردمی که دیگه
تیفوسی برا مردن ندارن



 

اگر جانداری در جهان باشد که برای‌ش بنویسم
دقیقن خود سگ پدرت هستی
تنها جان بی‌مایه‌ی تو ست
ای گیاهخوار لاغر
لولی ول
گربه‌ی کثیف
که در شکاف‌های متواضع‌ش 
آفتاب طلوع  می‌کند
و علف می‌روید
- که می‌تراشی‌ش -
اگر جانداری باشد
که برای بر قله ایستادن مناسب باشد و 
برای زوزه کشیدن  مناسب باشد و
برای سایه بر جهان کشیدن
خود این زمستان دیگر نیامده‌ات هستی
تو هستی که بار بر می‌داری
قصه می‌گویی
و می‌گویی به آدم جوجه
تویی که من
در حیات خانه‌اش
جوجه می‌شوم



 

جهان تمام شده
دنیا
صحرایی‌ست
که خارهاش
در آرزوی بادی که هرگز
گلوله اند
جهان تمام شده
 از دنیا
تو مانده‌ای 
که مال من نیست
تو
 تو ست
تف سر بالا ست
قطعه‌ای از جهان
 که در مال من نبودن معنا دارد
جهان تمام شده
تو مانده‌ای و خار مغرورت
کآفسرده
با مردهای اشتباه ازدواج می‌کند
گلوله‌ای زیبا
در انتظار ماندن بادی
بیل دینگی از خاکستر
و بعدش آکلی داشی
 که شاید خودت باشی
درختی بی‌اعصاب
با برگ‌های خشک سنگین
در انتظار باد...


 
داستان داش آکل کلی پیچ و واپیچ داره از یه غم نهفته حفاظت می‌کنه عین سگ ۲۰۰ لیتر عرق خورده می‌شه صد نفر ادب می‌شن مذاکره می‌شه نامردی می‌شه شکایت می‌شه خط و نشون کشیده می‌شه دعوا می‌شه در لحظه‌ی اوج داستان یه صدای ضیق سانتی مانتالی از پرنده‌ ه می‌گه "مرجان عشق تو فلان" کمی جواد هست ولی خوب برا دوره‌ی پسر بچه بودن مفید ه
حالا فیلم‌ش از دقیقه‌ی ۱۵ بهروز انقد داد می‌زنه که مبادا فک کنیم خدای نکرده طرف الکی مرده
 

هر خانه کبوتری دارد
هر خانه برای خودش
خود خود خودش
کبوتری دارد
و این
 ترمیم درد خانه‌بودگی است
 
جهان زنی است
که تب کرده است
و می‌میرد
جهان زنی نازیبا ست
که هر پرستاری
هر شب
به تختخواب بسته است
ملافه بر صورتش کشیده
و کرده است
جهان زنی است
که هزار بار گاییده گردیده
وعاقبت
از آنفولانزا خواهد مرد

 
گفت
"آرام باش فرزندم 
ساکت شو
باید اکنون
از جهان کناره کنی"
و نگفت
 کناره بگیری
یا کناره باشی 
یا کناره بایستی
یا شر و ور دیگرگفت
باید کناره کنی
و روی فعل کردن
ایستاد
و اتاق از 
خاطرات بچه‌های دویده و نرسیده و رنج کشیده و نفهمیده و بعدش خوابیده
پر گردید
بالشت سرد خاطرات 
آکنده‌ از من بود
ملافه‌های سفید 
لکه دار از من
و دیوارها 
دیوارها
بارها 
صدای او را شنیده بودند 

 

الان دارم بعد یک ماه دوباره می‌نویسم. واقعیتی که سخت است درک این اتفاق لعنتی است که عوض شده‌ام و نویسش قسمت لازمی از بودش من نیست می‌توانم ننویسم و هنوز هم در حد ملایمی باشم صبح‌ها بروم سر کار توی تاکسی قر بزنم شب بیایم خانه چایی بنوشم با شکلات ویدیو‌های خنده‌دار از زمین خوردن گربه و بچه ببینم کمدی‌های عاشقانه‌ی مهمل و شب راحت بخوابم به وجدان آسوده. 
این‌که می‌شود در حال ننوشتن باشم حتمن علامت خوبی نیست یک بی‌تفاوتی است که جان برای جان‌دار ماندن انتخاب کرده. 
مثل تمام هنرمندهای دنیا اگر بشود من را در این طبقه غالب کرد از دنیا دمغ وغم‌گین ام و تکه‌ی تلخ‌ش این‌که این بار سنگین بیهودگی شعر نمی‌شودسنگین‌تر می‌گردد و دیده نمی‌شود و خرد نمی‌کند و احساس می‌شود و همین
شاید روشی که انتخاب کرده‌ام برای بیرون از حد زمانی خاصی معنا ندارد باید برای بار هزارم درباره‌ی ناامیدی زندگی کنم


 

   
 
  Susan Meiselas / Magnum Photos 
 

USA. Tunbridge, Vermont. 1975, Carnival Strippers

 
 

  Goolabi , Roozmashgh(Peyman) , Deep-hole , Sepia , Forb. Apple , Vaghti Digar , Pejman , Ahood , Bahar , Banafshe , Halghaviz , Hezartou , Last Jesus , Ladan , Costs , Tireh , Goosbandane , Tabassom , Aroosak1382 ,   Shahrehichkas

 
        Zirshalvari
        Welbog 
 
       Bi Pelaki (Me & Shahram)
 

   SHAHRAM